Ile trwa leczenie implantologiczne? Realny harmonogram

Etapy i ich długość

Pierwsza konsultacja z tomografią i planem zajmuje jedną wizytę. Jeśli w miejscu przyszłego implantu stoi jeszcze ząb do usunięcia, dochodzi ekstrakcja i kilka tygodni gojenia dziąsła — chyba że warunki pozwalają wszczepić implant od razu po usunięciu.

Sam zabieg wszczepienia to zwykle poniżej godziny. Potem następuje etap najdłuższy: osteointegracja, czyli zrastanie kości z powierzchnią wszczepu. W żuchwie, gdzie kość jest gęstsza, trwa krócej; w szczęce dłużej. W praktyce mówimy o okresie kilkumiesięcznym, podczas którego pacjent nosi uzupełnienie tymczasowe.

Po wygojeniu wykonuje się odsłonięcie implantu i formowanie dziąsła, a następnie wycisk lub skan i osadzenie korony. Ten końcowy etap zamyka się zwykle w dwóch, trzech wizytach rozłożonych na kilka tygodni.

Co wydłuża leczenie

Najczęstszą przyczyną jest niedobór kości. Odbudowa niewielkiego ubytku dokłada kilka miesięcy; podniesienie dna zatoki metodą otwartą albo przeszczep bloku kostnego — odpowiednio więcej. Te etapy nie są opóźnieniem, tylko warunkiem, żeby implant miał w czym stać.

Wydłużyć leczenie potrafi też nieopanowana choroba przyzębia, którą trzeba wyleczyć przed zabiegiem, oraz stan zapalny w miejscu po usuniętym zębie. W obu przypadkach pośpiech zwyczajnie się nie opłaca.

Czy da się szybciej

Implantacja natychmiastowa — wszczepienie zaraz po usunięciu zęba — skraca leczenie o kilka tygodni, ale wymaga braku stanu zapalnego i dobrych warunków kostnych. Obciążenie natychmiastowe, czyli osadzenie korony tymczasowej od razu, jest możliwe przy odpowiedniej stabilności początkowej wszczepu.

Obie metody są bezpieczne we właściwie dobranych przypadkach i ryzykowne poza nimi. Kwalifikacja należy do lekarza po tomografii — i jest to jeden z tych momentów, w których warto usłyszeć „w pana przypadku lepiej poczekać” niż obietnicę terminu.