All-on-4 i All-on-6 — stałe zęby przy bezzębiu

Na czym polega pomysł

Kluczem jest rozkład sił, a nie liczba punktów podparcia. Cztery implanty — dwa proste z przodu i dwa pochylone w odcinku bocznym — tworzą wystarczająco szeroką bazę, żeby unieść stały most odtwarzający cały łuk. Pochylenie tylnych wszczepów pozwala wykorzystać kość w miejscach, gdzie jest jej jeszcze dość, i ominąć zatokę szczękową lub kanał żuchwy.

To ma poważną konsekwencję praktyczną: u wielu pacjentów pozwala uniknąć odbudowy kości, która przy klasycznym podejściu wydłużyłaby leczenie o wiele miesięcy. Wariant z sześcioma implantami stosuje się przy słabszej kości, dłuższym moście albo silnych siłach zgryzowych — daje większy zapas bezpieczeństwa.

Przebieg leczenia

Planowanie odbywa się na podstawie tomografii i skanu, często z użyciem szablonu chirurgicznego. W dniu zabiegu usuwa się zęby niemożliwe do uratowania, wszczepia implanty i — jeśli ich stabilność początkowa jest wystarczająca — osadza most tymczasowy. Pacjent wychodzi z gabinetu z zębami, i to jest źródło popularnej nazwy „zęby w jeden dzień”.

Most tymczasowy nie jest jednak rozwiązaniem docelowym. Przez kilka miesięcy kość zrasta się z wszczepami, a dziąsła układają się w ostatecznym kształcie. Dopiero potem wykonuje się pracę stałą, dopasowaną do wygojonych tkanek. Przez cały okres przejściowy obowiązuje dieta miękka — to ograniczenie realne i warto o nim wiedzieć przed rozpoczęciem.

Dla kogo, a dla kogo raczej nie

Rozwiązanie jest przeznaczone dla osób bezzębnych albo z zębami niemożliwymi do uratowania, którym zależy na pracy stałej i które mają wystarczającą ilość kości w przednim odcinku szczęki lub żuchwy.

Przeciwwskazaniem jest nieopanowana choroba przyzębia, niewyrównana cukrzyca, aktywne palenie w dużych ilościach oraz — co bywa zaskoczeniem — niechęć do codziennej, dość wymagającej higieny. Pod stałym mostem trzeba czyścić irygatorem i specjalnymi nićmi; zaniedbanie tego kończy się zapaleniem wokół wszczepów.