Higienizacja — co obejmuje i dlaczego nie zastąpi jej żadna szczoteczka

Z czego składa się zabieg

Pierwszym etapem jest skaling, czyli usunięcie kamienia narzędziem ultradźwiękowym. Drgania rozbijają twarde złogi, a strumień wody je wypłukuje. Drugim — piaskowanie, które usuwa miękki osad i przebarwienia po kawie, herbacie czy papierosach; to ono odpowiada za najbardziej widoczną zmianę.

Trzecim etapem jest polerowanie pastą, przywracające gładkość powierzchni. Ma znaczenie praktyczne: na gładkiej powierzchni płytka odkłada się wolniej. Całość zamyka fluoryzacja, czyli lakier wzmacniający szkliwo i zmniejszający nadwrażliwość po zabiegu.

Ostatnim, najczęściej pomijanym elementem jest instruktaż. Higienistka pokazuje miejsca, które w twoim konkretnym przypadku są regularnie pomijane — a te są u każdego inne i sam ich nie zobaczysz.

Jak często

Standardowo co pół roku, przy dobrej higienie i zdrowych dziąsłach — raz w roku. Częstotliwość zwiększa się u palaczy, osób pijących dużo kawy i tych, u których kamień odkłada się szybko, bo skład śliny jest cechą indywidualną.

Osobne zasady dotyczą pacjentów po leczeniu przyzębia, osób z aparatem ortodontycznym i z implantami — tam wizyty co trzy, cztery miesiące są częścią leczenia, a nie profilaktyką. Ich pomijanie jest najczęstszą przyczyną nawrotu choroby, którą wcześniej udało się opanować.

Czego spodziewać się po zabiegu

Przez dzień lub dwa może występować nadwrażliwość na zimno, a dziąsła — jeśli były objęte zapaleniem — mogą krwawić przez kilka dni. Oba objawy ustępują samoistnie.

Zaskoczeniem bywają szpary między zębami i wrażenie, że zęby są „większe”. To miejsca, które wcześniej wypełniał kamień — zabieg ich nie stworzył, tylko odsłonił. Przez pierwszą dobę warto ograniczyć kawę, herbatę i czerwone wino, bo świeżo oczyszczone szkliwo łatwiej się barwi.